می جوشد از اعماق سینه ام
هر لحظه ای هزار واژه، صد سرود
من در خیال خود، فکر می کنم
من مرده بودم اگر شعر مرده بود،
گر شعر در من اینچنین غوغا نمی نمود
گر در سکوت من این وزن ها نبود
من فکر می کنم نبودم کسی دگر
من مرده بودم اگر شعر مرده بود.
من مرده بودم اگر شعر مرده بود...
بیان دیدگاه
خوراک دیدگاههای این نوشته